INFORMACIÓNS VARIAS   
INFORMACIÓNS VARIAS
Comunicado da Asemblea de Mulleres do STEG
Dende 2008 celébrase o Día Internacional da Muller Rural
“As mulleres rurais representan máis dun terzo da poboación mundial e o 43 por cento da man de obra agrícola. Labran a terra e plantan as sementes que alimentan nacións enteiras. Ademais, garanten a seguridade alimentaria das súas comunidades e axudan a preparar a esas comunidades fronte ao cambio climático” (...) e recoñécese  “a función e contribución decisivas da muller rural, incluída a muller indíxena, na promoción do desenvolvemento agrícola e rural, a mellora da seguridade alimentaria e a erradicación da pobreza rural».
Resolución 62/136 , do 18 de decembro de 2007 da Asemblea Xeral da ONU
Pero no Estado español o feito de ser muller é unha desvantaxe se queres ser agricultora ou traballadora rural:
- O 59% das mulleres que están no campo non cotiza polo seu traballo. Ademais , non debemos esquecer que os dereitos van ligados á propiedade: si non tes terras, non existes para a Administración.
- En España, só o 21,7% das terras agrícolas está a nome das mulleres, segundo datos do Eurostat de 2010. As mulleres titulares o son principalmente de pequenas extensións, de menos de cinco hectáreas, e son a súa vez, as de menor valor económico e con maiores dificultades para o acceso aos recursos: auga, enerxía ou financiamento. Aínda que en 2011, e tras varios intentos sen éxito, aprobouse a Lei de Titularidade Compartida, pouco cambiou seis anos despois: só 353 mulleres acolléronse á figura da cotitularidad. Por territorios a repartición foi: unha en Murcia, tres en Cantabria, catro en Extremadura, cinco en Cataluña, tres en Navarra, dezasete en Galicia, ningunha en Andalucía porque o rexistro nin se habilitou, mentres que no País Vasco, non hai cálculos… As dúas Castillas rompen a tendencia: 97 en Castela- A Mancha e 120 en Castela e León.  E todo iso, a pesar de que o Goberno calculaba que podía afectar a unhas 100.000 mulleres.
- Cando se pode acceder ao traballo, cóbrase menos. Hai pobos de Andalucía nos que as mulleres levan dous anos sen ser contratadas para recoller a oliva, un labor que, históricamente, non distinguía entre sexos. En 1996, o Convenio do Campo da provincia de Xaén recollía por primeira vez a equiparación salarial entre homes e mulleres xornaleiras na recollida da oliva. Nese momento conseguiuse que no convenio non houbese esa discriminación, pero a inspección de traballo non garantía nen garante que se cumpra. Cando a discriminación salarial non incide de forma directa, faio pola asignación de traballos diferentes en función do sexo, a pesar de ter o mesmo horario: o traballo de recollida da froita en todo o territorio español, dáse por feito que o fan preferentemente homes, e págase máis que o labor na fábrica, onde é máis habitual ver a mulleres.
- Falta de dereitos laborais: como exemplo traemos ás traballadoras do allo que fixeron folgas para reclamar unha subida salarial, despois de 16 anos cobrando o mesmo.
- Triples xornadas laborais: de traballo no campo, de coidado de animais e de tarefas no fogar e de coidado familiar.
- Falta de recursos públicos nos pobos: carencia de Escolas infantís, de colexios próximos, falla de  centros de día para persoas dependentes, ou de puntos de atención contra a violencia machista.
- Nas institucións e organizacións agrarias segue campando o machismo, polo que non hai ningún interese en aplicar medidas.
- Explotación laboral en condicións de semiesclavitud e sexual con violacións que sofren as mulleres migrantes que traballan na recollida daos amorodos en Huelva. Mulleres migrantes, contratadas en orixe, que non falan castelán, e debido ao medo, non acoden a pedir axuda en caso de sufrir abusos, nin ás administracións públicas, nin aos grandes sindicatos, nin á ONGs que traballan na zona. Aínda que algunhas persoas falan de segredo a voces e de que nestas institucións  mantívose un manto de silencio. Estes abusos só sairon á luz pública tras a publicación dunha reportaxe na revista dixital alemá Conectiv e en BuzzFeed .
Para paliar esta situación, as propias mulleres rurais dan solucións: Inmaculada Idáñez fala de “Cambiar as mentalidades e a educación. Hai que  empoderar ás mulleres”. Mari García  do SAT propón “Un banco de terras públicas, no que se priorice que as mulleres poidan acceder, que haxa microcréditos para lograr terras e sementes…”

Desde a  Asemblea de mulleres do STEG e a Organización de Mulleres da Confederación Intersindical demandamos:
- Unha aposta decidida das administracións porque faltan recursos, apoio e  información.
- A imprescindible formación dos equipos da Administración en materia de xénero.
- Unha lexislación que favoreza a transmisión feminina das terras.
- Inspeccións de traballo eficaces que actúen con severidade obrigando e sancionando contra os incumprimentos de igualdade salarial e de dereitos.
- Para rematar, un aumento dos recursos públicos que faciliten a vida familiar : escolas infantís, colexios próximos, centros de día e puntos de atención contra a violencia machista.

POLAS MULLERES RURAIS E o seu EMPODERAMENTO,
POLA SOBERANÍA ALIMENTARIA.

-documento en pdf

                                                                                            ASEMBLEA DE MULLERES DO STEG E ORGANIZACIÓN DE MULLERES DA CONFEDERACIÓN INTERSINDICAL            
                                                           15 de outubro de 2018

     
 

E-mail de Contacto | Aviso Legal